عادت به خیام

قومی متفکرند اندر ره دین

قومی بگمان فتاده در راه یقین

ناگاه منادی در آید ز کمین

کی بی خبران راه نه آنست و نه این

" خیام "

پ.ن : البته این شعر با کمی تغییرات در جاهای دیگه ای هم اومده ولی من خودم به شخصه فکر می کنم این شعر از همه درست تر باشه. من عاشق مصرع آخرشم.

با خودم قرار گذاشتم حداقل هفته ای یه رباعی از خیام حفظ کنم.اینجوری بدون اینکه بفهمم اکثر رباعیاتش حفظ میشم. دلم می خواد بیشتر خودم رو به چیزای خوب عادت بدم.