من کی ام؟

ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

من کیم کز چون تویی بویی رسد جان مرا

جان و دل پر درد دارم هم تو در من می‌نگر

چون تو پیدا کرده‌ای این راز پنهان مرا

ز آرزوی روی تو در خون گرفتم روی از آنک

نیست جز روی تو درمان چشم گریان مرا

گرچه از سرپای کردم چون قلم در راه عشق

پا و سر پیدا نیامد این بیابان مرا

گر امید وصل تو در پی نباشد رهبرم

تا ابد ره درکشد وادی هجران مرا

چون تو می‌دانی که درمان من سرگشته چیست

دردم از حد شد چه می‌سازی تو درمان مرا

جان عطار از پریشانی است همچون زلف تو

جمع کن بر روی خود جان پریشان مرا

پ.ن : بازشناخت و توجه مضاعفم  نسبت  به عطار رو از" تماشای  اپرای عروسکی مولانا " دارم.  ای کاش من هم بتونم سیبی باشم که با افتادنم اندیشه ای رو بارور کنم.

سایه م

از ظهر تا دم غروب طول کشید

دشتی را شخم زدم تا دفنش کنم

بد عادت شده بود

جلوتر از من راه می رفت تا زودتر به تو برسد

سایه ام را می گویم

که خواب دیده بود تو به دیدارش آمده ای...

" کیکاووس یاکیده "

کاروان بی‌خبر *

کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیست

با دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست

کاروان آمد و از یوسف من نیست خبر

این چه راهیست که بیرون شدن از چاهش نیست

ماه من نیست در این قافله راهش ندهید

کاروان بار نبندد شب اگر ماهش نیست

ما هم از آه دل سوختگان بی خبر است

مگر آئینه شوق و دل آگاهش نیست

تخت سلطان هنر بر افق چشم و دل است

خسرو خاوری این خیمه و خرگاهش نیست

خواهم اندر عقبش رفت و بیاران عزیز

باری این مژده که چاهی بسر راهش نیست

شهریارا عقب قافله کوی امید

گو کسی رو که چو من طالع گمراهش نیست

لذت بی پایان

چقدر خوب و لذتبخش ه خوندن کتابی که اصلا توجه نمیکنی چند صفحه به اتمامش مونده !

ساخت و ساز

از جهان که عقب می مانم

می نشینم

و همان جا

جهانی دیگر می سازم

برای خودم

" محمدرضا ضیغمی "