پدر آسمان ، مادر زمین

نوشته قبلی م باعث شد به فکر گذشته هایی که باعث شد من تو مسیر کتاب باشم ، بیافتم.تا اونجایی که یادم میاد اولین کتاب رو تو دست مامانم دیدم.البته منظورم این نیست که خیلی آدم کتاب خونیه اما کسی که خیلی به یادگیری اهمیت میده! کتابای بابام هم جزء اولین کتابایی بود که بهشون دستبرد زدم ! 

" علل گرایش به ماتریالیسم " مطهری

" فروغ ابدیت "

" کویر " شریعتی ( من عاشق قسمت کاریزش هستم )

مکاتب مختلف فلسفی ... ! 

خواهر بزرگترم هم کسی بود که خیلی روی کتاب خون شدن من تاثیر داشت هرچند الان سلایقمون زیاد با هم تفاهم نداره ولی تاثیرش روی من انکارناپذیره ! 

جالبیش اینه که گاهی بهت غر می زنن که چرا اینقد کتاب می خری و می خونی و کلاسای مختلف میری؟! ولی پدر و مادر تاثیر عظیمی توی تربیت و طرز فکر آینده بچه هاشون دارن ! خدا رو شکر دوتا از بهترین هاش نصیب من شده ! 

شعر و پدر و صبحانه

در کارگه کوزه گری رفتم دوش

دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش

کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

" خیام "

پ.ن: صبح سر صبحونه بابام کلی شعر مهمونم کرد! 

این بشر( بابام ) مثل اقیانوس ناشناخته ست ! 

شک

اعتقادی که هیچ جای شکی باقی نمی گذارد ، اعتقاد نیست ، خرافات است!

" خوزه برگامین " 

پ.ن: امان از اون لحظه ای که شک به جان اعتقادات آدم بیافته ! بنیان های آدم می لرزونه ! 

ابدیت

از آخرین باری که

 عاشق شده ام 

دیگر نمرده ام

" کیکاووس یاکیده " 

عمری بسیار باید

خوندن کتابای اساطیری هیجان خاصی داره.دیروز که خوندن کتاب اساطیری چینی رو شروع کردم ، یه خرده برام سخت بود چون زیاد با اسامی و مکان جغرافیای و عقاید و هنرهای دستی و ... آشنایی ندارم. بیشتر خونده های من درباره این دوره تاریخی مربوط به بین النهرین و ایران ونهایتا سوریه و تا حدودی یونان است .

مورد خیلی جالب شمایلی که در هنرهای (مفرغی) شون استفاده می کردن که فقط مختص همین تمدن و توابع شه ( مثل تمام فرهنگ های دیگه که ویژگی های خاص خودشون رو دارن ).اما یه نکته خیلی جالب تر حکومت طولانی مدت خاندان های مختلف بود که هر کدوم شامل چندین قرن میشد در حالی که منطقه بین النهرین و حوالیش مدام ( در مقایسه با چین ) در حال جنگ و جدل بودن! البته تمدن مصر هم سرگذشت نسبتا آرومی داشت. الان نمی تونم در این مورد نظر جامع داشته باشم چون هنوز جا داره تا بیشتر مطالعه کنم.

*******

یه زمانی هر یکشنبه میرفتم موزه " رضا عباسی " . هیچوقت اولین تجربه م از دیدن مجسمه مفرغی ایلامی که عکسش توی کتابا دیده بودم ، یادم نمیره. فوق العاده بود. خیلی هیجان زده شده بودم. یا وقتی رفتم موزه " ایران باستان " . حس عظمتی که از دیدن تکه ای از پلکان تخت جمشید بهم دست داد فراموش نشدنی ه ! حالا تصور کن بری " پترا " و آثار باستانی ش ببینی ! وااای آرزومه که برم تموم جاها و اشیای قدیمی که عکس شون رو تو کتابا هست رو ببینم! یعنی عمرم کفایت می کنه ؟!